Spłukiwanie w WC wygląda jak drobiazg, którym w domu nikt się specjalnie nie zajmuje. Tyle że właśnie toaleta potrafi niepostrzeżenie podnosić rachunek za wodę. Różnicę robi prawidłowe używanie małego i dużego przycisku, ale przede wszystkim cichy wyciek, który może płynąć całymi tygodniami bez większej uwagi.
Toaleta należy do miejsc, gdzie woda ucieka najszybciej i jednocześnie najmniej widocznie. Przy prysznicu lub odkręconym kranie człowiek widzi pobór. Przy spłuczce problem często chowa się za ceramiką, obudową lub przyciskiem podtynkowym.
Właśnie dlatego warto spojrzeć na dwie rzeczy. Pierwsza to zwykłe używanie podwójnego spłukiwania. Druga to sprawdzenie, czy woda po spłukaniu nie płynie dalej cienką strużką do miski. Na pierwszy rzut oka to detal, ale przy dzisiejszych cenach wody i ścieków może się z niego zrobić pozycja rzędu kilkuset złotych rocznie.
Przeciekające WC może rocznie połknąć dziesiątki metrów sześciennych wody
Przedsiębiorstwa wodociągowe w materiałach informacyjnych podają, że przeciekające WC może oznaczać nawet 150 litrów wody dziennie. To ilość, której w zwykłej eksploatacji człowiek łatwo nie zauważy, bo woda często nie leci strumieniem, tylko cicho spływa po ściance miski.
Jeszcze wyższe liczby pojawiają się w zestawieniach wycieków wody. Słabo przeciekająca spłuczka to według nich 150 do 1000 litrów dziennie, czyli mniej więcej 55 do 365 m³ rocznie. Zwraca się też uwagę, że nawet słaby wyciek może wyjść na kilkaset lub kilka tysięcy złotych rocznie.
Dla wyobrażenia wystarczy proste wyliczenie. Przy cenie wody i ścieków rzędu kilkunastu złotych za m³ wyciek 55 m³ rocznie oznacza kilkaset złotych. W różnych miastach cena się różni, ale zasada zostaje ta sama. Mały strumień wody może być na rozliczeniu bardzo widoczny.
Z wodą w domu wiąże się też szerszy letni temat. Po Sprytnemu pisało już wcześniej, że zakaz podlewania ogrodu może pojawić się w zależności od miejscowego źródła wody. Przy toalecie nie chodzi o ogród ani suszę, ale o ten sam podstawowy problem. Woda pitna ucieka tam, gdzie nie przynosi żadnego pożytku.
Dwa przyciski w WC to nie tylko ozdoba
Nowoczesne spłuczki często stosują podwójne spłukiwanie. Mniejszy przycisk służy do mniejszej ilości wody, większy do pełnego spłukania. W niektórych systemach podtynkowych Geberit duże i małe spłukanie jest fabrycznie ustawione na przykład na 6 i 3 litry.
Różnica między oboma przyciskami to więc często kilka litrów przy każdym użyciu. W domu z większą liczbą osób z tego za miesiąc robi się zauważalna objętość wody. Nie chodzi o cudowną oszczędność bez granic, bo toaleta ma spłukać niezawodnie. Sens ma głównie używanie mniejszego przycisku tam, gdzie wystarczy, a większego tam, gdzie faktycznie jest potrzebny.
Przy starszych spłuczkach sytuacja może być inna. Niektóre toalety mają tylko jeden przycisk, inne mają źle ustawiony pływak lub starszy mechanizm. U nich oszczędność jest raczej w regulacji spłuczki, wymianie uszczelki lub w modernizacji systemu spłukiwania.
Z łazienką wiążą się też inne niepozorne nawyki. Niedawno rozważaliśmy, że nanoimpregnacja kabiny prysznicowej może ograniczyć osadzanie kamienia, ale sama nie zastąpi sprzątania. Przy WC jest podobnie. Przycisk pomoże, ale nieszczelny mechanizm szybko wymaże oszczędność.
Cichy wyciek wykryje prosty test z barwnikiem
Wyciek ze spłuczki nie musi być słyszalny. Amerykańska agencja EPA WaterSense zaleca prostą kontrolę za pomocą barwnika spożywczego. Do spłuczki dodaje się kroplę barwnika i przez kilka minut nie spłukuje. Gdy barwa pojawi się w misce, woda dostaje się przez uszczelkę lub zawór tam, gdzie nie powinna. Po teście warto od razu spłukać, żeby barwnik nie zostawił śladów.
W domu można podobnie obserwować wodomierz. W chwili, gdy wszystko jest zamknięte, kółko lub cyfrowy przepływ na wodomierzu nie powinny się ruszać. Ruch wodomierza bez poboru może wskazywać na wyciek. Nie musi chodzić tylko o toaletę, ale właśnie spłuczka bywa jednym z częstych miejsc, gdzie woda ucieka długo bez zauważenia.
Najczęstszy problem to zużyta uszczelka, źle dosiadający zawór spustowy lub źle ustawiony pływak. Przy klasycznej spłuczce kontrola jest prostsza. Przy systemie podtynkowym dostęp jest przez przycisk sterujący, ale w razie wątpliwości ma sens wezwać hydraulika. Nieumiejętne rozebranie może drobną usterkę raczej pogorszyć.
Oszczędność zaczyna się od kontroli, nie od drastycznego oszczędzania
Oszczędzanie wody na toalecie nie oznacza ograniczania higieny ani ryzykowania zatkania odpływu. Praktycznie jest zacząć od kontroli, czy spłukiwanie działa tak, jak powinno. Spłuczka ma po spłukaniu napełnić wodę, zatrzymać się i zostać cicho.
Drugi krok to prawidłowe używanie podwójnego spłukiwania. Mały przycisk nadaje się do sytuacji, gdy wystarczy mniejsza ilość wody. Duży przycisk ma swoje miejsce tam, gdzie mniejsze spłukanie nie wystarcza. Właśnie tak da się oszczędzać bez tego, żeby toaleta była niewygodna lub niesprawna.
Trzeci krok to śledzenie rozliczenia. Nagły wzrost zużycia wody bez zmiany liczby osób w domu, bez napełniania basenu i bez większego podlewania może wskazywać na ukryty wyciek. W takiej chwili toaleta jest jednym z pierwszych miejsc, które warto sprawdzić.
Jedna minuta przy spłuczce może oszczędzić więcej niż długie rozmyślanie nad rachunkiem. Dwa przyciski w WC pomagają tylko wtedy, gdy spłuczka jest szczelna i woda po spłukaniu naprawdę przestaje płynąć. Właśnie cichy wyciek to detal, który w domu często decyduje o niepotrzebnie wysokim zużyciu.
